Self-pity
Naaawa ako sa sarili ko. Ewan ko ba. Di ko alam kung tanggap ko na ang mga bagay bagay o sadyang may problema sakin.
E: obviously hahaha lagi naman side ni Emman eh..
Me: dat is how i show my love for my future husband hahahahaha UGH my heart is breaking.. na balang araw… magkaka-asawa siya. tas ako nganga huhu
Obviously, excited ako? Haha no. Pero wala lang, mangyayari din naman diba? Asawa agad? Eh.. hypothetically lang naman yan.
E: to be fair isa ka sa mga wife-material so sorry siya kung di ikaw yung makasama man niya
Me: pero still. he’s my ideal guy malas ko pag may nakakuha sa kanyang iba ahahahaha.
E: hahahaha mukhang choosy din siya hanggang ngayon wala pa rin siya nababalitaang girlfriend eh hahaha
Me: di daw kasi ako qualified. ugh
E: tangek di ka pa nga kilalang kilala di agad qualified. wait, medyo ang shallow naman kung denied agad kasi feel niya di na kailangan kilalanin pa DI BA PWEDENG SHY LANG DIN SIYA!? HAHAHAHAHA
Me: he has the right. dami siyang pagpipilian eh
So you see. Honestly, mas trip kong idefend ang side ni Emman. Hindi sa pagiging biased (pero siguro biased nga ako haha) and siguro alam ko na naman. Tanggap ko na.
Somehow, behind all these dreams.. tanggap ko ng hanggang picture picture lang ako.










